plakaty, reprodukcje, obrazy, fototapety - dekorowanie ścian w Twoim wnętrzu

Działalność grupy [edytuj]
Występowali przeciwko wiktoriańskiej, czysto akademickiej sztuce i głosili program sztuki odrodzonej moralnie, wzorowanej na twórczości mistrzów wczesnego włoskiego renesansu. Program grupy oparty był na poglądach Johna Ruskina oraz idei odnowy sztuki poprzez sięgnięcie do twórczości włoskich mistrzów wczesnorenesansowych oraz Williama Blake'a. Z jednej strony marzyli o powrocie średniowiecza, z drugiej starali się zmierzyć z problemami swoich czasów. Ich twórczość pokrewna była działalności niemieckiej grupy nazareńczyków.

Nurt prerafaelicki rozpowszechnił się w Europie, wielu wyznawców znalazł we Francji, Belgii ale również w Europie środkowej. Był ważnym elementem formującego się ruchu odnowy sztuki rzemiosła w Wielkiej Brytanii - Arts&Crafts.

Od 1848 r. młodzi artyści kopiowali ryciny w Towarzystwie Cyklograficznym (Cyclographic Society) i spotykali się w pracowni Hunta na Cleveland Street lub w rodzinnym domu Millaisa.

Rossettiego i jego uczniowie: Morris i Burne-Jonesa wspólnie dadzą początek sztuce użytkowej, zakładając sklep z zaprojektowanymi przez siebie rzeczami codziennego użytku.

Ich działalność nie dotyczyła jedynie malarstwa. Swoje rozważania o sztuce i wiersze, nawiązujące do Petrarki i średniowiecznych ballad angielskich, zamieszczali w piśmie "The Germ" (Zarodek), którego zdołali wydać tylko cztery numery. Z Bractwem związany byli również malarze Walter Crane oraz William Morris, który w 1890 roku otworzył drukarnię na przedmieściach Londynu, z postanowieniem przywrócenia piękna książce. Przyczynę upadku książki widział w nowoczesnych wynalazkach i umasowieniu produkcji. W drukarni Morrisa druki składano ręcznie i odbijano na ręcznych prasach. Ideałem prerafaelitów była książka renesansowa i pięknie iluminowane średniowieczne kodeksy, korzystali więc z renesansowych motywów zdobniczych, a do składu tekstu stosowali czcionkę wzorowaną na antykwie Jensona. Stawiali na wygląd i wykończenie książki, nierzadko mniejsze znaczenie miał tekst.

Jako grupa, zakończyli swoją działalność w 1853.

Nazwa ugrupowania [edytuj]
Nazwa ugrupowania odnosi się do malarzy włoskich XIV i XV wieku, takich jak Giotto czy Fra Angelico, na których chcieli wzorować się członkowie bractwa. Pragnęli przywrócić w malarstwie i propagować w krytyce założenia i praktykę artystyczną (jak np. wierność naturze, szczerość), które uważali za charakterystyczne dla sztuki włoskiej przed Rafaelem.

Cechy stylistyczne sztuki prerafaelitów [edytuj]
Prerafaelici czerpią tematy z Biblii i legend arturiańskimi dopełniają je pomysłami literackimi dzieła poetów takich jak John Keats czy Alfred Tennyson, dramatami Szekspira albo aluzjami mistycznymi. Chętnie posługiwali się symbolami, malowali realistycznie, zawsze jednak w swoich obrazach zawierali jakieś dodatkowe, ukryte treści. Chcieli w ten sposób wrócić do "sztuki prawdziwej", która jest piękna, ale też niesie z sobą przekaz. A ich ulubionym motywem były piękne kobiety - często tworzyli wizerunki legendarnych bohaterek - Ofelii, Laury (o rysach twarzy żon malarzy). Także przyroda przedstawiana w najdrobniejszych detalach stanowi ich źródło inspiracji. Prerafaelici inspirowali się, podobnie jak poprzedzający ich nazareńczycy, sztuką quattrocenta i gotyku.

Postacie przedstawiana są bez pominięcia najdrobniejszego szczegółu w wyglądzie zewnętrznym. Dzieła prerafaelitów cechuje unikanie stereotypowego przedstawiania postaci. Kompozycja jest zwykle mieszanką archaizmu i naturalizmu. Ich obrazy utrzymane w duchu romantycznego symbolizmu, mistycyzmu, naiwnego sentymentalizmu, odznaczające się drobiazgowym traktowaniem realiów, ostrą paletą barw.

Ich obrazy stanowiące niemal fotograficzne odwzorowaniem rzeczywistości, dalekie są jednak od realizmu. Pieczołowitość jaką traktują detal uwiarygodnia najbardziej fantastyczne zdarzenia i najmniej prawdopodobne postacie. Prerafaelici potrafili przenieść swoją publiczność w świat baśni i dać jej tak upragniony odpoczynek od uprzemysłowionej rzeczywistości, która nie kryła już w sobie żadnej tajemnicy.

Obrazy pełne są miłosnej symboliki i dydaktyzmu. Tak jak ich poprzednicy postanowili odświeżyć społeczną religijność. Przedstawiają świętych z czcią ale bez patosu i sztuczności. Mimo to, a może właśnie z tej przyczyny ich twórczość jest prawdziwie mistyczna. Tematykę religijną szczególnie upodobał sobie Rossetti. Późniejsza twórczość Prerafaelitów jest preludium dla symbolizmu.

Ford Madox Brown, Zwózka zboża, 1854-1855
Krajobraz w sztuce prerafaelitów [edytuj]
Krajobraz był kluczowym elementem prerafaelityzmu. Prerafaelici starali się go malować, zgodnie z postulatami Ruskina, który swe główne założenia przedstawił na kartach pięciu tomów "Malarzy Współczesnych", w sposób jak najprawdziwszy, całkowicie przeciwny akademickiej konwencji i tradycji. Dokonali prawdziwej rewolucji wychodząc w plener. Ich przyroda skrywa ogromny ładunek emocjonalny. Nie ogląda się jej, lecz przeżywa. Interesowali się nią głównie Millais, Hunt i Brown.

Dante Gabriel Rossetti, Laydy Lilith, 1864 r.
Nowa technika [edytuj]
W dziewiętnastowiecznym malarstwie tradycyjnie używano bitumenu, brązowego barwnika, który pozwalał na uzyskanie miękkich i ciemnych kolorów. Głęboki, brązowy odcień łamano kontrastowym światłem, powstałym po nałożeniu białego barwnika. Prerafaelici tworzyli w technice wykorzystywanej w malarstwie ściennym, adaptowanej na swoje potrzeby. Dzięki niej zadziwiali czystością i intensywnością kolorów. Wybrany sposób malowania wymagał bezbłędnego dobierania kolorów i odcieni, gdyż raz popełnionego błędu nie można było zamalować kolejnymi warstwami farby.

Lista artystów [edytuj]

Bractwo Prerafaelitów [edytuj]
James Collinson (malarz)
William Holman Hunt (malarz)
John Everett Millais (malarz)
Dante Gabriel Rossetti (malarz, poeta)
William Michael Rossetti (krytyk)
Frederic George Stephens (krytyk)
Thomas Woolner (rzeźbiarz, poeta)

Osoby powiązane z Bractwem Prerafaelitów [edytuj]
Lawrence Alma-Tadema (malarz)
John Brett (malarz)
Ford Madox Brown (malarz, projektant)
Edward Burne-Jones (malarz, projektant)
Charles Allston Collins (malarz)
Frank Cadogan Cowper (malarz)
Walter Howell Deverell (malarz)
Arthur Hacker (malarz)
Arthur Hughes (malarz, ilustrator)
Jane Morris (modelka)
May Morris (projektantka)
William Morris (projektant, pisarz)
Christina Rossetti (poetka)
John Ruskin (krytyk)
Anthony Frederick Augustus Sandys (malarz)
Thomas Seddon (malarz)
Elizabeth Siddal (malarka, poetka i modelka)
Simeon Solomon (malarz)
Marie Spartali Stillman (malarka)
Algernon Swinburne (poeta)
Henry Wallis (malarz)
William Lindsay Windus (malarz)