Pop-art, czyli sztuka popularna wywodzi się z ekspresjonizmu abstrakcyjnego, surrealizmu jak i naturalizmu. Termin pop-art został użyty w 1952 roku do opisania pierwszych obrazów, które ilustrowały powojenny konsumpcjonizm i czerpały tematykę z dóbr materializmu. Wyróżniał się nieograniczoną swobodą twórczą, dążącą do zobrazowania współczesnej cywilizacji i powojennej kultury masowej. Na ukształtowanie się pop-art-u miały wpływ zwłaszcza mechanizmy reklamy.
Kierunek ten miał dwa dość charakterystyczne oblicza. Pop-art wcześniejszy, europejski, a dokładniej brytyjski bliski dadaizmowi , pełen eklektyzmu, mieszania różnych gatunków prezentowali artyści londyńskiej grupy Independent Group: R. Hamilton, E. Paolozzi, Peter Blake, David Hockney, Patrick Caulfield, Allen Jones, Peter Phillips.
Kiedy na początku lat 60. XX wieku pop-art. w Anglii właściwie wygasał w Stanach Zjednoczonych zaczął nabierać wyrazu. Do głosu zaczęła dochodzić gigantyczność formatów, używanie jaskrawych lub mdłych kolorytów, precyzyjny, doskonały technicznie rysunek i zdecydowane przejście do przedstawień figuratywnych.
W latach 1960-1970 pop-art był zdecydowanie najważniejszym zjawiskiem artystycznym, budzącym szczególnie żywe reakcje i gwałtowne protesty.
Przedstawiciele pop-artu :
Jasper Johns Roy Lichtenstein
Claes Oldenburg
Tom Wesselmann
Robert Rauschenberg Andy Warhol
Jim Dine
Robert Indiana
Mel Ramos
James Rosenquist
Ed Ruscha.
Op-art czyli sztuka optyczna przejawiał się w lata 50. i 60. XX wieku w grafice, modzie, sztuce użytkowej i malarstwie. Artyści zarzucili oddziaływanie na intelekt i emocje widza, a jedynie na jego wzrok. Za pomocą abstrakcyjnych kombinacji linii tworzyli wywołujące wrażenie głębi i ruchu złudzenia optyczne i dynamiczne efekty świetlne jakby widziane w kalejdoskopie.
Ten oryginalny w wyrazie typ abstrakcjonizmu wciąga oglądającego w grę złudzeń, pozornej trójwymiarowości płótna.
Pierwsze dokonania w tym kierunku, w latach 30 poczynił węgierski malarz i grafik Victor Vasarely. Składające się z rombów hipnotyzujące obrazy, dające pozór naprzemiennej wklęsłości i wypukłości to kontynuacja poszukiwań futurystów i kubistów.
Jednym z ciekawszych artystów tego gatunku jest z pewnością mistrz złudzeń optycznych Maurits Cornelis Escher. Za pomocą precyzyjnej kreski tworzył czarno-białe rysunki przedstawiające rzeczywistość jakby oglądaną z wielu przenikających się wzajemnie perspektyw.
Przedstawiciele op-artu :
Victor Vasarely
Maurits Cornelis Escher
Josef Albers
Jesús-Rafael Soto
Carlos Cruz Diez
Youri Messen-Jaschin
Julio Le Parc
Chcesz coś dodać na ten temat - czekam na wpis tutaj.
Serwis zawiera pomocne przy urządzaniu wnętrz informacjie dotyczace
dekoracji ścian w plakaty, reprodukcje, fototapety i oprawione obrazy.
Znaleźć tu można szereg ciekawych informacji i artykułów związanych zarówno ze sztuką malarską i fotograficzną,
jaki i praktycznych rad
dotyczących wyboru, rozmieszczenia i montażu plakatów, reprodukcji i fototapet.
