plakaty, reprodukcje, obrazy, fototapety - dekorowanie ścian w Twoim wnętrzu

Urodził się w ubogiej rodzinie chasydzkich Żydów. Był najstarszym z dziewięciorga dzieci. Wstępne lekcje malarstwa pobierał u miejscowego nauczyciela Jehudy Pena. W wieku 19 lat wyjechał do Petersburga, gdzie rozpoczął naukę w Szkole Carskiego Towarzystwa Upowszechniania Sztuki, a następnie w prywatnej szkole Jelizawiety Zwancewej. Latem 1908 r. stworzył swoje pierwsze znaczące dzieło, Śmierć, w którym zaznaczyły się pewne wpływy Gauguina.
W 1910 r. Chagall otrzymał stypendium umożliwiające mu wyjazd do Paryża. Za sprawą Apollinaire'a wiosną 1914 roku miał pierwszą wystawę indywidualną w sławnej berlińskiej galerii "Der Sturm". W tym samym roku wrócił do Imperium Rosyjskiego, gdzie przebywał do 1922 r. Podczas rewolucji został komisarzem sztuk pięknych w obwodzie witebskim. Założył Akademię Sztuk Pięknych w Witebsku. W 1915 r. poślubił Bellę Rosenfeld, z którą miał córkę Idę. W 1922 wyjechał z Rosji, zatrzymując się na krótko w Berlinie.

W 1935 przybył do Polski, gdzie zostal skonfrontowany z gospodarczą i polityczną rzeczywistością Europy Środkowej owych czasów. Doświadczenie związane z powrotem do wspomnień ze świata dzieciństwa jeszcze wiele lat było widoczne w jego twórczości, między innymi w czarno-białym obrazie "Synagoga w Wilnie".

W 1937 otrzymał obywatelstwo francuskie. W 1941 wyjechał wraz z rodziną do USA i osiedlił się w Nowym Jorku. 12 czerwca 1952 ożenił się z Valentine Brodsky zwaną Vava. W 1966 r. przeniósł się do Saint-Paul-de-Vence, gdzie zmarł i został pochowany.

W 1973 założone zostało muzeum Chagalla w Nicei.