plakaty, reprodukcje, obrazy, fototapety - dekorowanie ścian w Twoim wnętrzu

Naukę rozpoczął w pracowni Pietera Coecka van Aelsta, następnie terminował u Claude'a Doriziego w Mechelen i i Hier. Cock'a. W roku 1551 został z tytułem mistrza przyjęty do cechu malarzy Antwerpii. Podróżował po Włoszech i Francji, po powrocie mieszkał okresowo w Antwerpii, w końcu na stałe osiadł w Brukseli w roku 1563.

W roku 1563 ożenił się z Mayeken, córką swego pierwszego nauczyciela Pietera Coecka. Miał z nią dwóch synów - Pietera Brueghela młodszego (zw. Piekielnym) i Jana Brueghela (zw. Aksamitnym). Obaj synowie zostali malarzami, chociaż nie uczyli się od swego ojca (jeden miał 5 lat, a drugi około roku, gdy Pieter starszy zmarł).

Malował przede wszystkim pejzaże, zapełnione postaciami chłopskimi (stąd przydomek). Czerpał motywy z codziennego życia ludu: wesela, uczty, biesiady, kiermasze, z Biblii, ilustrował przysłowia. Często wskazywany jako pierwszy malarz zachodni malujący pejzaże dla nich samych, a nie tylko jako tło dla alegorii religijnych. Malował stylem prostym, nie poddając się dominującej wówczas modzie włoskiej. Często nawiązywał do stylu Boscha. Najsławniejsze jego obrazy znajdują się w muzeum wiedeńskim.

"Ślepcy" - Museo Nazionale di Capodimonte
Niektóre dzieła [edytuj]
Pejzaż z przypowieścią o siewcy (1557)
Pejzaż z upadkiem Ikara (ok. 1558) - Tytuł obrazu wydaje się dość zaskakujący. Na pierwszym planie nie ma Ikara, pojawia się natomiast oracz, wyeksponowany nie tylko poprzez umieszczenie go na pierwszym planie, ale też przez nałożenie nań czerwonej barwy, która przyciąga uwagę widza. Tytułowy bohater ginie właśnie w toni morskiej w prawym dolnym rogu obrazu. Ten obraz nawiązuje do flamandzkiego przysłowia " Żaden oracz nie przerywa pracy z powodu śmierci człowieka". Kompozycja dzieła jest statyczna.
Przysłowia niderlandzkie (1559)
Walka karnawału z postem (1559)
Zabawy dziecięce (1560)
Triumf śmierci (1562)
Samobójstwo Saula (1562)
Wieża Babel (1563)
Szalona Małgorzata (1564)
Pokłon Trzech Króli (1564)
Droga krzyżowa (1564)
Rzeź niewiniątek (1565)
Żniwa (1565)
Myśliwi na śniegu (1565)
Nawrócenie Szawła (1567) - obraz przedstawia nawrócenie Szawła. Na obrazie ukazany jest kulminacyjny upadek z konia, wywołany przez oślepienie Szawła, któremu objawił się Bóg. W obrazie Brueghla centralna postacią jest jednak jeździec w czarnym stroju na białym koniu - najprawdopodobniej książę Alba, wysłannik króla Hiszpanii, którego celem przybycia do Niderlandów było zaprowadzenie ładu w podzielonych przez reformacje Niderlandach. Brueghl umieścił Albę w ten sposób żeby nie było wątpliwości, że hiszpański namiestnik widział upadek Szawła. Najprawdopodobniej malarz w ten sposób wyraził nadzieje, że bezwzględny Alba zmieni sie podczas podroży do Niderlanów (dozna objawienia).
Wesele chłopskie (1568)
Ślepcy (1568)
Arka Noego
Lenistwo